วรรณคดี อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง

ศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม วิชา ภาษาไทย
เรื่อง อิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง
…………………………………………
คำสั่ง ให้นักเรียนรวบรวมการถอดความ เรื่อง อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง โดยจัดทำเป็นรายงานให้สมบูรณ์ ประกอบด้วย
๑. ปก
๒ คำนำ
๓ สารบัญ
๔ เนื้อหาถอดความ อิเหนา
๕ คำศัพท์(ยาก) และความหมาย จำนวน ๕๐ คำ (อยู่ในหนังสือเรียน)
๖ แบบฝึกหัด
๗ หนังสืออ้างอิง

แบบฝึกหัด มีดังนี้
๑. พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยพระราชนิพนธ์อิเหนาเพื่อวัตถุประสงค์ใด
๒. เหตุใดจึงกล่าวว่าเนื้อหาในบทละคร เรื่อง อิเหนา สะท้อนภาพของสังคมไทย
๓. แนวคิดสำคัญของบทละคร เรื่อง อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง คืออะไร
อภิปรายแสดงความคิดเห็นและยกตัวอย่างคำประพันธ์ประกอบ
๔. ประเพณีใดของกษัตริย์วงศ์เทวัญที่ก่อให้เกิดปมปัญหาของตัวละครในเรื่อง อิเหนา และนักเรียนเห็นด้วยกับประเพณีดังกล่าวหรือไม่
๕. สาเหตุสำคัญที่ทำให้อิเหนาตัดสินใจไปช่วยรบที่เมืองดาหาคืออะไร อิเหนาจะไม่เดินทางไปได้หรือไม่ อธิบายแสดงเหตุผล
๖. สิ่งใดเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้วิหยาสะกำสิ้นชีวิต และนักเรียนเคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับความรักคล้ายกับวิหยาสะกำหรือไม่ จงอภิปราย
๗. อภิปรายและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับลักษณะของบิดากับบุตรคู่ต่อไปนี้และยกตัวอย่างคำประพันธ์ประกอบ
๗.๑ ท้าวกะหมังกุหนิง – วิหยาสะกำ
๗.๒ ท้าวกุเรปัน – อิเหนา
๗.๓ ท้าวดาหา – บุษบา
๘. วิเคราะห์แนวคิดในคำประพันธ์ต่อไปนี้ และยกตัวอย่างเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดนั้นจากประสบการณ์ของตนเอง ดังนี้

๘.๑ พี่ดังพฤกษาพนาวัน จะอาสัญเพราะลูกเหมือนกล่าวมา
๘.๒ แล้วว่าอนิจจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล
ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา
๘.๓ อันชิงนางอย่างนี้ไม่ผิดธรรม์ ธรรมเนียมนั้นมีแต่บุราณมา
๘.๔ สุดแต่ว่าจิตพิสวาส ก็นับเป็นวงศ์ญาติกันได้
๘.๕ ครั้งนี้ควรหรือมาพินาศ เบาจิตคิดประมาทไม่พอที่
เพราะรักบุตรสุดสวาทแสนทวี จะทัดทานภูมีไม่เชื่อฟัง
๙. ศิลปะการประพันธ์ที่ปรากฏในบทละครเรื่อง อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง มีอะไรบ้าง เขียนจำแนกประเภทและยกตัวอย่างคำประพันธ์จากเรื่อง

Advertisements
โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

ร้อยกรองทำนองชีวิต

กิจกรรมที่ ๒ ร้อยกรองทำนองชีวิต
• ให้นักเรียนอ่านความหมายของร้อยกรองที่มีคนนิยามความหมายไว้
• ครูทดสอบการอ่าน และการสรุปใจความของนักเรียน โดยให้นักเรียนเขียน นิยามความหมายของร้อยกรองใหม่ ครูจับเวลา นักเรียนส่งกระดาษที่ตนเองเขียนความหมายไว้ให้เพื่อนคนถัดไป จนครบแถว คนสุดท้ายสรุปความคิดของเพื่อน ๆ
• ส่งตัวแทนอ่านการสรุปนิยามความหมายของบทร้อยกรอง
• ครูช่วยสรุปนิยามความหมายบทร้อยกรองอีกครั้ง
• ครูอธิบายการสรุปนิยามความหมายด้วยตนเอง ข้อดี เป็นประโยชน์ในทางความคิดสร้างสรรค์
• การบ้าน ตอบคำถามประจำหน่วย

แบบฝึกหัด
คำชี้แจง ให้นักเรียนศึกษาบทร้อยกรองที่กำหนดแล้วอธิบายคุณค่าและความสำคัญต่อผู้อ่านในด้านใดบ้าง
เธอว่าฉันเป็นคนหลอกลวง
ก็ยังรักยังห่วงเหมือนวันเก่า
ไม่มีใครมาแยกความเป็นเรา
ไม่ทิ้งให้เธอเหงาและร้าวรอน
ก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนไป
เพียงแต่เก็บไว้ในใจก่อน
ก็มันคนละครั้ง คนละตอน
จะว่าเป็นรักซ้อนได้อย่างไร
เธอว่าฉันเลือดเย็น
ที่จริงก็เป็นแค่คนอ่อนไหว
รักแล้วก็รักจริงใจ
เพียงแต่มีรักได้ หลายหลายคน
อยากให้เธอ เข้าใจ
อย่าร้องไห้จนหัวใจฉันสับสน
ถึงจะมีใครอีกหลายคน
ก็มีความรักล้นให้แก่เธอ

โมรา, ความไกล…..มิอาจกลั้นสายสัมพันธ์, ๒๕๓๓ : ไม่ปรากฏเลขหน้า
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ความฝันวันเก่า
เก็บเอาไว้ที่ไหน
ซ่อนอยู่ ณ หนใด
มองไป ไม่เห็นมี
ภาพฝันเยาว์วัย
แอบซ่อนอยู่ในทุกที่
มองเห็นจากตรงนี้….
แต่ไม่มีใครเอื้อมถึง
ปะการัง, จะติดปีกผีเสื้อโบยบินไป, 2537 : 27
“ซ้อน…ลวง”
ฉันว่าเธอเป็นคนหลอกลวง
ถึงยังรักยังห่วงคล้ายวันเก่า
แม้นไม่มีใครมาแยกความเป็นเรา
แต่เธอก็ทิ้งให้ฉันเหงาและร้าวรอน
หากเธอไม่เคยคิดจะเปลี่ยนไป
เพียงแต่เก็บฉันไว้ในใจก่อน
ถึงแม้คนละครั้ง คนละตอน
คงเป็นรักซ้อนทับในดวงใจ
ฉันว่าเธอนั้นเลือดเย็น
ทำเป็นคนจริงใจ และอ่อนไหว
รักแล้วก็เผื่อใคร
ขอมีรักได้หลายหลายคน
อยากให้เธอเข้าใจ
ว่าที่ฉันร้องไห้จนเธอสับสน
เพียงแต่เสียใจกับใครบางคน
ที่มีความรักล้นปนความเห็นแก่ตัว

จันทโครพ, กาลเวลาพิสูจน์คน, 2555 : ไม่ปรากฎเลขหน้า

โพสท์ใน Uncategorized | ใส่ความเห็น

รวมผลงานบทกลอนล้อเลียน

รู้จักตนเอง
ห้องอื่นเรียนห้องเราเล่นเป็นสุขนัก
ยามว่าพักนักเรียนเป็นเซียนไพ่
กินขนมน้ำสำราญใจ
สุขสบายเด็กห้องห้าฮาจริงเอย

บัญญาวัฒน์ ทักษะ ม. ๕/๕
ผลงานนักเรียนบทล้อ : คนหลงทาง
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
มีมืดมีสว่างมีทางไป
(ไม้ตะปูและหัวใจ, จันทร วรลักษณ, 2550, น.10)

• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
เรื่องที่เคยโดดเรียนไปต่างที่
โดดจนรู้หนทางเป็นอย่างดี
โดดอีกทีไม่เห็นจะเป็นไร
(ศุภาพิชญ์ , ม.5/4) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
ฉันขอคบคนที่ไม่หลงทาง
(แม่เรไร, ม.5/4)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
มิรู้เลยทางออกอยู่หนไหน
หลงทางก็พอรู้ทนทำใจ
หลงรักเธอนี้กระไรทำไงดี
(ชลกานต์, ม.5/4) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยรักเธอก่อนหน้านี้
ช่วยบอกสักคำเถิดคนดี
ว่าวันนี้ฉันผิดหรืออย่างไร
(ธัญรัตน์ , ม.5/4
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าเพื่อนเคยทำผิดมากี่ครั้ง
จนบางทีมันก็เหนื่อยใจจัง
แต่บางครั้งมันก็สนุกดี
(ฟ้าใส, ม.5/4) ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าเพื่อนเคยมีฉันที่เหลวไหล
พอวันนี้ตัวฉันเองได้ปลี่ยนไป
เป็นคนใหม่ของเพื่อนที่รักเอย
(อัญชลีพร, ม.5/4)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
ชีวิตฉันคงไม่หลงอยู่อย่างนี้
มันต้องมีสักวันไปถูกทาง
(คนเดียว, ม.5/4) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยตกส้วมอยู่ที่นี่
ตกจนรู้ว่าส้วมเป็นอย่างนี้
ฉันขอตกอีกทีจะเป็นไร
(ธนกาญจน์, ม.5/4)
• ฉันคงอายมากนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงเลยไปต่างที่
บอกคนอื่นว่าถูกอย่างดิบดี
โธ่จะบ้าหรือนี่มาผิดทาง
(ร่มสีแดง, ม.5/4) • ฉันไม่อายมากนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยทำเรื่องอย่างว่านี้
ฉันก็รู้หรอกนะว่าไม่ดี
แต่ขอทำอีกสักทีจะเป็นไร
(บัวขม, ม.5/4)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยรักเธอมาก่อนนี้
หลงจนรู้ว่าเธอนั้นแสนดี
ฉันขอหลงอยู่อย่างนี้ตลอดไป
(ชุติมดี , ม.5/4) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
พอสักทีกับชีวิตที่หลงทาง
(อริสรา, ม.5/5)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยแอบดูเธอแก้ผ้า
ทั้งปลาร้าก็เคยเห็นเธอกินมา
ขอบอกว่าโปรดระวังฉันแอบดู
(ซัน สมายด์, ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะจะถ้าชอบ
เพราะหัวใจฉันมอบให้แด่เธอ
รู้บ้างไหมว่าตอนนี้ฉันพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกเวลาอยู่ร่ำไป
(อีซี่บอย, ม.5/5)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงรักเธอไปตอนไหน
หลงจนลืมว่ารักเป็นอย่างไร
ขอหลงใหลในตัวเธออีกสักที
(แอบชอบ, ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ฉันไม่เคยหลงทางไปต่างที่
เพราะฉันรู้หนทางเป็นอย่างดี
ถ้าฉันหลงครั้งนี้อายเขาตาย
(เด็กดี, ม.5/5)
• ฉันเกือบอายแล้วนะเพื่อนถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปป่าแต้ว
หลงจนรู้ว่ามีหนุ่มกี่คนแล้ว
จึงคล่องแคล่วเรื่องผู้ชายสบายตัว
(ดอกสะเดาบ้านนา, ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
ทางที่มีฉันและเธอที่หลงกัน
(ปุณยภา, ม.5/5)
• มันไม่ดีหรอกนะถ้าจะเอ่ย
เพราะเราเคยหลงทางไปเหยียบขี้
พึงได้รู้ว่ากลิ่นเป็นอย่างนี้
ถึงฉันหลงเหยียบขี้จะเป็นไร
(นามนวย, ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเรอ
เพราะฉันเผลอเรอไปในทุกที่
แต่ที่เรอก็เรอทักนะคนดี
เรอครั้งนี้เรอทักว่า “รักเธอ”
(ต่อศักดิ์, ม.5/5)
• ผมไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าผมเคยโดดเรียนวิชานี้
โดดจนรู้ว่ามันไม่ดี
งั้นขอโดดอีกทีนะครับครู
(เดอะเซ็กกัล, ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
ขอหลงสักสิบนาทีจะเป็นไร
(กิตติพงศ์, ม.5/5)

• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะรัก
เพราะฉันได้ประจักษ์รักแท้ในครานี้
รักจนรู้ว่ารักเช่นไรจึงจะดี
มาวันนี้จะรักเธอตลอดไป
(แว้นบ้านดง , ม.5/5) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
หลงก็ดีจะได้จำไม่ช้ำใจ
(ปากกาสีน้ำเงิน, ม.5/6)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยเป็นคนที่เหลวไหล
เหลวไหลจนรู้ว่ามันเป็นอย่างไร
ฉันขอโทษได้ไหมที่โลเล
(เนติพงษ์, ม.5/6) • ผมไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าผมเคยเดินหลงไปต่างที่
หลงจนรู้ว่ามีคนอยู่แถวนี้
ฉันขอหลงอีกทีเผื่อได้แฟน
(พงศกร, ม.5/6)
• ฉันไม่อายหรอกนะว่าเป็นตุ๊ด
เคยโดยฉุดหลงทางไปหลายที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
หลงอีกทีสุขกายสบายใจ
(สุพรรษา, ม.5/6) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางรักไปต่างที่
หลงจนรู้ว่ารักเป็นแบบนี้
ฉันขอรักคนดีทุกชาติไป
(พงศกร, ม.5/6)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าเป็นคนอย่างนี้
รู้สึกดีที่หลงไม่เป็นไร
(รัชกฤต, ม.5/6) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
ขอหลงสักร้อยปีจะเป็นไร
(ฝนฟันเหล็ก, ม.5/6)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
ฉันขอเพื่อนหลงด้วยก็แล้วกัน
(วันเฉลิม, ม.5/6) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
หลงจนรู้ว่าทางเป็นอย่างนี้
โปรดบอกทีก็กระจ่างมีทางไป
(เขื่อน ปณิธาน, ม.5/6)
• ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยเข้าห้องน้ำไปผิดที่
หลงจนรู้ว่าแต่ละห้องเป็นอย่างนี้
ขอเข้าอีกสักทีจะเป็นไร
(เกรียน ๆ นะ, ม.5/6) • ฉันไม่อายหรอกนะถ้าจะเผย
ว่าฉันเคยหลงทางไปต่างที่
อยากจะบอกออกบายพาสออกง่ายดี
ฉันขอหลงอีกทีจะเป็นไร
(นักกล้ามกับบัมเบล, ม.5/6)

โพสท์ใน Uncategorized | ติดป้ายกำกับ | ใส่ความเห็น

Hello world!

Welcome to WordPress.com! This is your very first post. Click the Edit link to modify or delete it, or start a new post. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

Happy blogging!

โพสท์ใน Uncategorized | 1 ความเห็น